اثر بخشي درمان مبتني بر بهبود كيفيت زندگي بر شادكامي مادران داراي كودك معلول جسمي حركتي

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود كیفیت زندگی بر شادكامی مادران دارای كودك معلول جسمی حركتی بود. این پژوهش یك پژوهش نیمه تجربی و طرح آن از نوع پیش آزمون پس آزمون همراه - با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش مادران دارای كودك معلول جسمی حركتی تحت پوشش بهزیستی استان چهارمحال و بختیاری شهر شهركرد در سال 1395 بودند كه از بین آن ها 32 نفر به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و كنترل تقسیم شدند. ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه شادكامی آكسفورد (OHI) . ابتدا از افراد هر دو گروه پیش آزمون به عمل آمد و سپس گروه آزمایش به مدت 7 جلسه گروهی 90 دقیقه ای تحت درمان مبتنی بر بهبود كیفیت زندگی قرار گرفتند و پس از پایان برنامه آموزش نیز از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. سپس داده ها با روش تحلیل واریانس مورد تجز یه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد كه در مقایسه با گروه كنترل، درمان مبتنی بر بهبود كیفیت زندگی موجب افزایش شادكامی مادران دارای كودك معلول جسمی حركتی شده است ) 05 / 0P<