ارزيابي استفاده از دريچه هاي آبگير نيرپيك در افزايش بهره وري آب در شبكه هاي آبياري و زهكشي با كمك مدل هيدروديناميكي Canalman ؛ مطالعه موردي شبكه آبياري قزوين

آب از مهمترین نهادههای توسعه پایدار در جهان محسوب میشود و بخش كشاورزی مهمترین مصرف كننده این نهاده است. با توجه به پراكنش ناهمگون منابع آب از نظر زمانی و مكانی، توزیع متفاوت جمعیت و نیز منابع و نهادههای تولید، ارائه و اجرای راهكارها و برنامههای مختلف فنی و مدیریتی، برای نیل به توسعه پایدار و مقابله با بحران آب كه در راستای آن بحران مواد غذایی ایجاد میگردد، امری اجتناب ناپذیر است )مادح خاكسار و دهانزاده، 1831 (. مدیریت و ارزیابی صحیح یك شبكه آبیاری و زهكشی تابع عوامل متعدد سازهای، مدیریتی و هیدرولیكی بوده و لذا ارائه راهكارهای مدیریتی مناسب بدون شبیهسازی آن تقریباً امكانناپذیر است. امروزه با پیشرفت در زمینه كامپیوتر، مدلهایی توسعه داده شدهاند كه با آنها میتوان عملكرد یك سیستم آبیاری و زهكشی را تحت شرایط طراحی خاص و سناریوهای مختلف مدیریتی بررسی نمود. از جمله این مدلها، مدل هیدرودینامیكی Canalman میباشد كه توسط مركلی 1 تهیه شده است )مركلی، 1991 (. در این تحقیق كانال L6 از شبكه آبیاری قزوین انتخاب شده و در دو حالت بهرهبرداری با استفاده از دریچههای كشویی ساده و نیرپیك با كمك مدل هیدرودینامیكی Canalman شبیهسازی گردید. با تعیین احجام تلفات و شاخصهای بهرهبرداری در شرایط تغییر نیاز كانال، عملكرد دریچهها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد كه استفاده از دریچههای آبگیر نیرپیك اهمیت بسزایی در كاهش تلفات و افزایش بهرهوری آب در شبكههای آبیاری و زهكشی دارند.