تمدن اسلامي ايراني در بستر الگوي بومي پيشرفت ؛ بايسته هاي احياء و عملياتي سازي

تحقق الگوهاي بدیل و بومی پیشرفت براي ایران امري لازم و ضروري است كه تحقق و دست یابی برنامه هاي توسعه در گرو عملیاتی كردن آن است. گزینش، طراحی و عملیاتی كردن الگوي اسلامی ایرانی پیشرفت بدون توجه به تمدن اسلامی ایرانی منتج به شكست خواهد شد. از این رو بازاندیشی و مداقه در باب راه هاي احیاء تمدن اسلامی و ایرانی در بطن الگوي بومی پیشرفت ایران می تواند راهگشاء باشد. فرهنگ و تمدن ایرانی- اسلامی كه ظهور و پیدایش آن به آغاز قرن سوم هجري باز می گردد، برآیند دو قرن مواجهه و ارزیابی دو نظام فرهنگی ایرانی و اسلامی با یكدیگر است كه سرانجام به وحدت و همسازي آن دو در نظامی جدید منتج شد. ولی سیر تاریخی این تمدن نشانگر این مسأله است كه با رخداد تحولاتی درونی و بیرونی تمدن ایرانی- اسلامی به دورانی از ركود و انحطاط انجامید كه این دوره با شكل گیري انقلاب اسلامی ایران به رهبري امام خمینی(ره)، تغییر كرده و تلاش و تكاپو در جهت احیاي تمدن ایرانی- اسلامی، به عنوان تمدنی مطلوب در سطوح و ساحات مختلف آغاز شد، ولی نكته ي اساسی كه در اینجا قابل تأمل است؛ راهكار ها و راهبر دهاي هم هجانبه و مشخصی است كه براي كسب نتایج شایسته از این حركت تمدنی بایستی اتخاذ و اجرا كرد. لذا این مقاله در پی آن است تا در پی پاسخ به این سئوال كه راهكار هاي احیاي تمدن ایرانی- اسلامی چیست؟ ،با روشی توصیفی- تحلیلی به مباحث مفهومی و تبیین بستر و فضاي تمدنی، تمدن ایرانی- اسلامی، به راهكار هاي احیاي این تمدن بپردازد.از یافته هاي این مقاله ارائه ي راهكار هاي داخلی احیاي تمدن ایرانی- اسلامی در قالب مواردي چون: بازتعریف هویت ملی، یافتن راهی میان سنت و تجدد، نهضت علمی آموزشی و راهكار هاي خارجی احیاي تمدن ایرانی- اسلامی در قالب گزاره هاي ذیل است: رهگیري ایدهاي نوین در سیاست خارجی، تعیین گسترهي سیاست خارجی و امنیتی و بازتعریف منافع ملی.