ارزيابي چند معياره پروژه هاي منابع آب از ديدگاه توسعه پايدار در ايران

مفهوم توسعه پایدار در جهان امروز در خصوص بهره برداری بهینه از تمام منابع مطرح بوده و با توجه به شرایط اقلیمی خشك حاكم بر پهنه فلات ایران ، استفاده پایدار از منابع آب مهمترین ركن توسعه طرحهای مزبور قلمداد می شود ارزیابی زیست محیطی - اقتصادی طرحهای توسعه منابع آب با هدف تولید انرژی برقابی یا كشاورزی بطور همزمان همواره مورد توجه تصمیم گیرندگان و مسئولان انجام اینگونه پروژه ها بوده اس ت.دراین مقاله ضمن معرفی روش های ارزیابی چند معیاره طرحها، از روش ( Analytic Hierarchy Process) A.H.P جهت ارزیابی زیست محیطی-اقتصادی پروژه های تولید انرژی برقابی رودبار لرستان و بهشت آباد و همچنین یك پروژه مفروض با هدف توسعه كشاورزی استفاده شده است . معیارهای مورد توجه عبارتند از : میزان جابجایی جمعیت ، اثرات زیست محیطی ، میزان تولید انرژی ، میزان اراضی تحت كشت ، سود خالص سالیانه ، نرخ بازده داخلی ،كاربری اراضی و سرمایه گذاری تولید كه با توجه به آنها سه طرح فوق مورد ارزیابی قرار گرفته است . نتایج بدست آمده نشان می دهد كه طرح با هدف توسعه كشاورزی با توجه به ارزیابی چند معیاری انجام شده ، بهترین گزینه و پس از آن پروژه های تولید انرژی برقابی رودبار لرستان و بهشت آباد قرار دارند . در حالیكه بررسی های صرفا" اقتصادی ، پروژه رودبارلرستان را به عنوان بهترین پروژه از میان پروژه های فوق معرفی می نماید