بازنگري ديرينه شناسي اردويسين مياني در البرز شرقي

در اردویسین میانی بخشهایی از ایران مانند زاگرس و ایران مركزي در حاشیه گندوانا و بخشی مانند البرز در نزدیكی بخش معتدله گندوانا و به اصطلاح در "زون همپوشان" قرار داشتهاند. مطالعه زون همپوشان البرز اطلاعات مهمی در مورد تغییرات اقلیمی و تاثیر آن بر روي فوناي دریایی در اختیار میگذارد. كاملترین توالی اردویسین میانی در البرز شرقی قرار دارد. محدوده داپینگین در البرز شرقی به شكل رسوبات كربناته آبهاي سرد، متراكم و مربوط به عرضهاي معتدله است كه اجتماعات بازوپایان كمتنوع با ویژگی فوناي تكاملی پالئوزوئیك در آن گسترش یافته اند در حالی كه در زاگرس و بخشهاي زیادي از ایران مركزي رسوبی از این زمان حفظ نشده است. مرز داپینگین- داریویلین در البرز شرقی با افت سطح آب دریاها و فرسایش شدید همراه بوده است. این واقعه ممكن است به سبب افت ائوستاتیكی سطح آب دریا بوده باشد اما به علت وجود تكتونیك هورست و گرابن و متعاقب آن ولكانیسم داخل پلیتی محو شده است. این درست زمانی است كه فوناي آب سرد مربوط به بخش عربی گندوانا گسترش یافتهاند. داریویلین در منطقه البرز شرقی زمان پیشروي دریا و ورود فوناي متنوع خارپوستان بوده است. این واقعه با انتشار فون اي كف زي و Saucrorthis و مهاجرت اجتماع بازوپایان متنوع داریویلین و از جمله عناصري از فوناي حارهاي در سرزمینهاي ایران منطبق است. در داریویلین میانی تا بالایی افقهاي سنگ آهندار ائولیتی در تمام البرز شرقی دیده میشوند و تشكیل آنها همزمان با ولكانیسم داخل پلیتی بوده است كه منشا آهن در سنگ آهن محسوب میشود.