استفاده از انرژي هاي تجديد پذير محيطي براي طراحي ساختمانهاي نزديك به صفر انرژي ; مطالعه موردي: شهرستان سرعين

با توجه به كاهش روز افزون منابع انرژی و گسترش آلودگی های محیطی و نیاز بشر امروز به انرژی ، به راه حل های جدیدی برای تامین انرژی مصرفی احساس نیاز می شود كه اولا ارزان و به صرفه بوده و در ثانی با طبیعت سازگار باشد و آلودگی كمتزی تولید كند . از این رو مباحث معماری پایدار مورد توجه قرار گرفته است تا بتوان بنا هایی طراحی و اجرا كرد كه با به كار گیری تمامی پتانسیل های درون سایت اجرایی نظیر نیروهای باد ، زمین گرمایی ، خورشیدی و ... از لحاظ تامین انرژی خود كفا و از مصرف منابع تجدید نا پذیر بی نیاز باشند. این مقاله به دنبال بررسی و تعریف مفاهیم و شاخص های معماری ساختمان های صفرانرژی می باشد و در راستای این تعاریف و با توجه به این شاخص ها بررسی می كند كه چگونه می توان برای رسیدن به پایداری در یك محیط خاص ، به تفكر ((معماری پایدار)) دست یافت . همچنین شهرستان سرعین به دلیل احساس نیاز شدید به مصرف انرژی و داشتن پتانسیل های محیطی متنوع برای رفع این نیاز ها،به عنوان منطقه ی شاخص تحقیقاتی انتخاب شده است و در انتها پتانسیل هایی از این منطقه كه در راستا رسیدن به معماری پایدار مفید خواهند بود مشخص خواهد شد.