عملكرد آنتي پورترهاي غشاي واكوئلي و پلاسمايي در مقابله با تنش شوري

افزایش روزافزون جمعیت همراه با كاهش منابع تولید غذا، بزرگترین مشكل فراوری بشر در قرن حاضر است. برای تأمین غذای مورد نیاز جمعیت رو به رشد كره زمین بایستی سطح زیر كشت یا عملكرد در واحد سطح را بالا برد و از ضایعات و تلفات كشاورزی نیز جلوگیری به عمل آورد. شوری یكی از مهمترین عوامل ایجاد‌كننده تنش در سطح جهان می‌باشند كه میتواند عملكرد محصول را به طور چشمگیری كاهش دهد. هالوفیت‌ها بااتخاذ یك سری رویكرد توانسته‌اند كه در محیط‌های شور رشد كنند. دو مورد از این رویكردها كه در پاسخ سلول به تراكم یون‌های سمی در سیتوزول می‌باشد. كه مبادله‌ی Na(+) برای H(+) را در سراسر تونوپلاست براساس شیب الكتروشیمیایی تولید شده توسط H (+) pyrophosphsphatase,H(+) انجام می‌دهند و برای تحمل به تنش شوری ضروری‌اند. به همین دلیل است كه آنتی پورترهای Na(+)H(+) نقش مهمی در تنظیم PH داخلی سلول، حجم سلول و غلظت یون Na(+) سیتوپلاسم و واكوئل بازی می‌كند (4 و 10) این آنتی‌پورترهای در سلول‌های شبه هسته‌داران و هم هسته‌داران وجود دارند. مطالعه گیاهان هالوفیت الگوهای رفتاری مناسب را با توجه به بیان ژن‌های آنتی پورترهای Na(+)/H(+) در شرایط شوری برای مدیریت این شرایط فراهم می‌كند.