رابطه ي بين ميزان اميد به زندگي با فرسودگي شغلي در كاركنان شبكهي بهداشت شهرستان بهار

هدف عمدهی این تحقيق توصيفي- همبستگي، بررسي رابطهی بين ميزان اميد به زندگي با فرسودگي شغلي در كاركنان شبكهی بهداشت شهرستان ،) بر اساس جدول كرجسي و مورگان ) 0791 .)N= بهار بود. جامعهی آماری این تحقيق، كليهی كاركنان شبكهی بهداشت شهرستان بهار بودند ) 300 حجم نمونه به ميزان 091 نفر برآورد گردید و جهت انتخاب نمونهها، از روش نمونهگيری تصادفي ساده استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها، شامل استفاده شد. نتایج نشان داد كه: SPSS دو پرسشنامهی استاندارد اميد به زندگي و فرسودگي شغلي بود. برای تجزیه و تحليل دادهها از نرمافزار -0 بين ميزان اميد به زندگي با فرسودگي شغلي كاركنان رابطهی معنادار و منفي وجود داشت؛ 2- بين ميزان اميد به زندگي در كاركنان متأهل و مجرد تفاوتي وجود نداشت؛ 3- بين ميزان اميد به زندگي در كاركنان مرد و زن تفاوتي وجود نداشت؛ 4- بين ميزان فرسودگي شغلي كاركنان متأهل و مجرد تفاوتي وجود نداشت؛ و 5- بين ميزان فرسودگي شغلي كاركنان مذكر و مونث تفاوتي وجود نداشت.