تأثير خاك ورزي و كاهش يافته و رطوبت خاك بر توزيع اندازه خاكدانه ها و پايداري ساختمان خاك

روش هاي مديريتي صحيح از جمله كاهش عمليات خاك ورزي و انجام آن در شرايط مطلوب باعث افزايش كيفيت ساختمان خاك مي گردد.بدين منظور جهت بررسي تاثير ماشين هاب خاك ورزي، رطوبت و سرعت پيشروي پژوهشي در دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي رامين خوزستان در سال 1390 در يك خاك لوم انجام شد. تيمارهاي خاك ورزي شامل خاك ورز مركب، چيزل پكر و ديسكت، سطوح رطوبتي شامل 0/5 و 0/7 و 0/9 حد خميري و سرعت پيشروي در سه سطح 6 و 8 و 10 كيلومتر بر ساعت بودند. ميانگين وزني و هندسي قطر خاكدانه ها در سطح 5 درصد معني دار بود. همچنين اثر خاك ورزي بر ميانگين وزن قطر خاك دانه ها در سطح 1 درصد و بر ميانگين هندسي قطر خاكدانه ها در سطح 5 درصد معني دار شد. اثر سزعت پيشروي بر هيچ يك از فاكتورهاي مورد بررسي معني دار نبود. پايدارترين خاكدانه ها د رخاك ورز مركب و چيزل پكر در رطوبت 0/9 حد خميري با ميانگين وزني قطر خاكدانه 0/605 ميلي متر اندازه گيري شد. ميانگين هندسي دتيمار خاك ورز مركب و چيزل پكر با يكديگر تفاوا معني داري نداشت اما ديسكت باعث افت شديد پايداري خاك دانه ها گرديد.