عوامل موثر بر زيست پذيري سكونتگاه هاي شهري در مناطق مرزي كشور

زيست پذيري يكي از راهبردهاي توسعه پايدار مي باشد و شهري زيست پذير نام دارد كه سه مولفه ي اقتصادي - اجتماعي و زيست محيطي در آن ، به سمت توسعه پايدار گام بردارند. امروزه رشد بي رويه شهرنشيني و ديگر چالش هاي نشآت گرفته از آن به مثابه ي زنگ خطري در جهت كاهش سطح زيست پذيري شهرها عمل مي كند، به همين جهت توجه به شاخص هاي زيست پذيري و افزايش پايداري شهرها را بايستي بعنوان شاه كليد حل بسياري از اين معضلات در سطر برنامه ريزي ها قرار داد، لكن رسيدن به چنين مدل برنامه ريزي، اقدامات و طرح هاي زيادي را مي طلبد. پژوهش حاضر كه در رديف تحقيقات توصيفي - تحليلي قرار گرفته و با هدفبررسي ميزان زيست پذيري سكونت گاه هاي شهري مناطق مرزي بااستفاده از روش اسنادي - ميداني مطرح شده است در پي يافتن جواب به اين مسيله است، كه آيا ميزان زيست پذيري در لبه ي بيروني و مرزي كشور، با مناطق داخلي كشور به يك ميزان است