پژوهشي در دو قصيده عربي رياض همداني شاعر عربي سراي ايراني

محمد جعفر رياض همداني از شاعران دريار همدان است كه در قرن سيزدهم مي زيسته و به دو زبان فارسي و عربي شعر سروده است. سبك شعري رياض تلفيقي از سبك خراساني و عراقي است و بيشتر حجم ديوان او غزل و قصيده است. در اين تحقيق با استفاده از روش توصيفي- تحليلي به بخشي از مضامين شعري و شخصيت او پرداخته ايم و كوشيده ايم سهم وي را در غناي زبان و ادبيات عربي در ايران تبيين كنيم. نتايج تحقيق نشان مي دهد رياض، متأثر از فضاي اجتماعي وقت و جريان هاي ادبي قرن سيزدهم، بيشتر شعر عربي خود را به مضامين توصيف وقايع كربلا و مناقب شهداي كربلا و مدح درباريان مخصوصا امير كبير و ويژگيهاي شخصيتي و وزارتي او اختصاص داده است. وي در اين اشعار از عناصر طبيعي و افلاكي براي مدح و رثا استفاده كرده است و اشعارش را از تصاوير فني آكنده است كه اين موضوع، خود مي تواند در پژوهشي ديگر بررسي شود.