پيش بيني ريسك نارسايي قلبي با استفاده از يك سيستم پشتيبان تصميم عصبي- فازي- ازدحام ذرات

يكي از شايع ترين بيماري هايي كه امروزه در كشور و در جهان مطرح است، بيماري قلبي و عروقي مي-باشد، رشد چشم گير اين بيماري ها و اثرات و عوارض آن ها و هزينه هايي كه بر جامعه وارد مي كند باعث شده است، كه جامعه پزشكي به دنبال برنامه هايي جهت بررسي بيشتر، پيشگيري، شناسايي زود هنگام و درمان موثر آن باشند. در اين مقاله از ANFIS به عنوان ساختار اوليه جهت حل مساله استفاده شده است. آموزش ساختار ANFIS يك نوع خاص از مسايل بهينه سازي است و بنابراين الگوريتم هاي تكاملي و متاهيورستيك را مي توان جهت تنظيم پارامترهاي ساختار ANFIS استفاده كرد. ما در اين مقاله جهت پيش بيني ريسك نارسايي قلبي ابتدا ساختار اوليه ANFIS را ايجاد نموده ايم و سپس براي آموزش ANFIS از الگوريتم بهينه سازي ازدحام ذرات (PSO) استفاده كرده ايم. از مجموعه داده كليولند نيز جهت ارزيابي روش تركيبي پيشنهادي و مقايسه به ساير مطالعات در اين زمينه استفاده شده است كه نتايج حاكي از كاهش ميزان خطا و افزايش ميزان دقت روش پيشنهادي مي باشد.