تحليل نقش بهره برداري مشاركتي بر سرمايه اجتماعي خانوارهاي روستايي؛ مطالعه موردي: شهرستان زنجان

هدف از تحقيق حاضر تحليل نقش بهره برداري مشاركتي بر سرمايه اجتماعي خانوارهاي روستايي مي باشد. تحقيق حاضر از نوع كاربردي و ماهيت توصيفي - تحليلي است. روش گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه اي و ميداني (پرسشنامه) و روش تجزيه و تحليل به صورت كمي، آمار توصيفي (ميانگين و توزيع فراواني، انحراف معيار) و آمار استنباطي (آزمون تي مستقل) استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق حاضر تمام خانوارهاي 7 روستاي دهستان چايپاره بالا، واقعدر شهرستان زنجان هست. با توجه به سرشماري سال 1390 روستاهاي اين دهستان داراي 904 خانوار و 4162 نفرجمعيت است. تعداد نمونه لازم جهت تكميل پرسشنامه در سطح خانوارهاي روستاهاي مورد مطالعه كه با استفاده ازفرمول كوكران 288 خانوار از آن به عنوان حجم نمونه انتخاب و تعيين شد. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد، روستاهاي داراي سرمايه اجتماعي بالا داراي بهره برداري مشاركتي بوده و شاخص هاي بعد مشاركت سرمايه اجتماعي در شكل گيري بهره برداري مشاركتي از زمين داراي بيشترين تاثير را دارند.