نقش تغيير سطوح اساس در تحولات كواترنري (مطالعه موردي: حوضه آبريز قزل اوزن)

تغييرات سطوح اساس از مهم ترين عوامل ناتعادلي فرم ها و فرايند هاي در حوضه هاي آبريز است. حوضه آبريز قزل اوزن از زير و GIS حوضه هاي درياي خزر، تاثيرات بسياري را از نوسانات سطح اساس داشته است. در اين پژوهش با استفاده از نر م افزار نقشه هاي توپوگرافي و زمين شناسي آبراهه ها و ليتولوژي رقومي گرديد و با استفاده از شواهد تغييرات سطح اساس از جمله مخروطه افكنه هاي متداخل، اسارت و انحراف رودخانه ها، آبراهه هاي نقطه اي همگرا ژئونرون هاي قزل اوزن شناسايي شد. همچنين با استفاده از تئوري هندسه فركتال و روش رتبه بندي هورتن - استرالر به مطالعه ويژگي هاي رودخانه قزل اوزن از جمله نسبت انشعاب و طول آبراهه پرداخته و بعد فركتالي محاسبه گرديد. نتايج نشان داد كه آثار تغييرات سطوح اساس محلي در دو چاله ي آبي بيجار و زنجانرود به صورت سطوح تراكمي در دشت هاي آبرفتي حسن آباد ياسوكند، مسجدلر، گرماب و 1540 و 1515 متري 3 تراس درياچه اي مشاهده ، ارمغانخانه - زنجان رود شناسايي شدند. در چاله بيجار در ارتفاع 1561 گرديد. همچنين در اين دو چاله حوضه هاي قلعه چاي، مهرآباد، انگوران چاي، حسن آباد يا سوكند، يول كشتي و سجاس رود حوضه شناسايي شد. تغيير سطوح اساس در ژئونرون ميانه تنها در مخروطه افكنه مربوط به قرنقوچاي و در ژئونرون طارم در دو طرف قزل اوزن بيش از 10 مخروطه افكنه متداخل شناسايي شدند كه مهم ترين آن ها چورزق ، آببر ، جيا، دستجرده، 1 بعد آشوبناكي (بعد فركتالي) حوضه ي آبريز قزل اوزن بين 1 و 2 يا كوچك تر بودن آن از 2 دال بر ضريب/مي باشند. عدد 30 انشعاب بيشتر نسبت به مساحت حوضه است كه نمايان گر اين مطلب است كه هنوز حوضه ظرفيت براي تشكيل شاخه هاي فرعي در مناطق سرآب را دارد.