پهنه بندي حساسيت خطر وقوع زمين لغزش با استفاده از مدل تركيبي قضيه بيز و فرايند تحليل شبكه اي در حوضه كند يرق چاي

در سالهاي اخير با افزايش خسارات ناشي از وقوع زمين لغزش، بشر در صدد كاهش زيان هاي آن برآمده است. بنابر اين، با شناسايي مناطق مستعد زمين لغزش و رتبه بندي آنها مي توان تا حدودي از خطرات ناشي از رخداد اين پديده جلوگيري نمود. هدف اين پژوهش شناسايي عوامل موثر در وقوع زمين لغزش حوضه كنديرق چاي و پهنه بندي اين حوضه به لحاظ خطر رخداد زمين لغزش با استفاده از روش هاي فرايند تحليل شبكه و قضيه بيز مي باشد. در اين راستا با توجه به مرفوكتري حوضه و نيز نتايج پژوهش هاي گذشته، 10 عامل موثر در رخداد زمين لغزشهاي حوضه آبريز كنديرق چاي شامل ليتولوژي، كاربري اراضي، بارش، شيب، جهت شيب، فاصله از جاده، فاصله از گسل و فاصله از آبراهه، شاخص قدرت آبراهه (SPI) و شاخص حمل رسوب (STI)، شناسايي و مورد استفاده قرار گرفتند. در ادامه جهت امتيازدهي به عوامل و معيارها و طبقه بندي ها از دو روش فرايند تحليل شبكه اي ANP و ضيه بيز استفاده شده است. بدين صورت كه براي مقايسه و رتبه بندي پارامترها از فرايند تحليل شبكه اي (ANP) و براي تعيين وزن كلاس هاي هر پارامتر از مدل قضيه بيز استفاده شده است. نقشه نهايي به دست آمده به 4 كلاس لغزشي تقسيم گرديد. نتايج نشان مي دهد كه پهنه هاي با خطر كم و پهنه با خطر زياد داراي كمترين مساحت در سطح حوضه كند يرق چاي هستد. از طرف ديگر پهنه هاي با خطر متوسط و زياد بيشترين مساحت حوضه را به خود اختصاص داده اند. تطبيق سطوح لغزش يافته و پهنه هاي مواجه با خطر نشان مي دهد كه مناطقي كه در رده خطر خيلي زياد و متوسط قرار دارند داراي بيشترين مساحت از سطوح لغزشي هستند. به طوريكه پهنه با خيلي خطر زياد 35 درصد( 79 كيلومتر مربع) و پهنه با خطر زياد 32/6 درصد ( 72 كيلومترمربع) از زمين لغزش ها را به خود اختصاص داده اند. به عبارت ديگر بيش از 77 درصد زمين لغزش ها با پهنه هاي خطر خيلي زياد و متوسط مطابقت دارند. همچنين عوامل سنگ شناسي، شيب و فاصله از آبراهه بيشترين تاثير را در وقوع زمين لغزش داشته اند. بنابراين مي توان گفت كه دقت و صحت نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش با استفاده از فرايند تحليل شبكه اي (ANP) و قضيه بيز در حوضه كند يرق چاي قابل قبول است.