بررسي معماري همساز با اقليم در مناطق سردسير به منظور مديريت مصرف انرژي (مطالعه موردي: شهرستان خدابنده استان زنجان)

تغييرات شرايط آب و هوايي تاثير قابل توجهي بر وضعيت زندگي و احساس راحتي انسان دارد. در تمام اقليم ها، ساختمان هايي كه بر اساس اصول طراحي اقليمي ساخته شده اند، ضرورت استفاده از وسايل گرمايشي و سرمايشي را به حداقل رسانده و با استفاده از انرژي هاي طبيعي شرايط آسايش مورد نياز داخل ساختمان را تامين مي كنند. در پژوهش حاضر براي شناخت و بررسي نوع معماري به كار رفته در شهرستان خدابنده و شيوه هاي مختلف معماري همساز با اقليم، داده هاي هواشناسي اين شهرستان طي يك دوره آماري 22 ساله (از سال 1995 تا 2016 ) با استفاده از رو شهايماهاني، اوانز و نوول مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه در بيشتر مواقع سال در اين شهرستان سرماي زياد حاكميت داشته و در ماه هاي ژانويه، فوريه، مارس، آوريل، نوامبر و دسامبر استفاده از وسايل گرمايشي و عاي ق بندي مناسب ضروري است. براي استفاده حداكثري از پتانسيل هاي محيطي و كاهش معضلات آن در جهت صرفه جويي انرژي و بالا بردن كيفيت آسايش زيستي، رهنمودهاي معماري ارايه شده در هر شاخص مورد استفاده قرار گرفته است.