سيري در گويش گورك ساداتي

براي حفظ هر ادبيات و فرهنگي بايد زبان آن فرهنگ و ادب را حفظ نمود. يكي از راه ها براي اين امرو جلوگيري از ورود كلمات بيگانه به آن زبان است. ما مي توانيم با بازگشت به گويش هاي محلي ايران و استخراج واژه هاي كهن و استفاده از آنها به جاي واژه هاي بيگانه به اين مهم دست يابيم. اين وظيفه ما را بر آن كرده است كه در اين مقاله به بررسي اجمالي گويش يكي از روستاهاي استان بوشهر به نام گور سادات بپردازيم. اين گويش از نظر واجي تفاوت چنداني با فارسي معيار ندارد ولي گاهي تبديلاتي صورت مي گيرد. در اين گويش كلمات دخيل زيادي از زبان هاي مختلف به خصوص انگليسي يافت مي شود ولي گويشوران آن را به رنگ و بوي گويش خود آغشته و با دستگاه آوايي خود تلفظ مي كنند و ديگر اينكه در اين گويش شناسه به جز پيشين (غير صرفي) فعلهاي مركب مي چسبد و بعضي از افعال و اسمهاي آلت به صورت كهن آن مورد استفاده قرار مي گيرند.