آسيب‌شناسي استقرار نظام نوين ترويج كشاورزي ايران: مورد استان گلستان

اين مطالعه در چارچوب مطالعات پايش، ارزيابي و بهينه سازي روند اجرايي نظام نوين ترويج كشاورزي ايران و باهدف تحليل وضعيت اجرايي اين نظام در استان گلستان انجام شد. جامعه آماري تحقيق را كارشناسان مسئول اجراي نظام نوين ترويج در استان تشكيل داده‌اند (N=285). نمونه‌گيري به شيوه غير احتمالي از نوع در دسترس انجام شد (n=76). تحقيق به شيوه كيفي انجام شد. پيمايش نظرات كارشناسان پهنه و مسئولان امر نشان داد كه از بين مسائل و مشكلات مرتبط با پهنه‌بندي، پراكندگي اراضي و صعب‌العبوري راه‌ها، از بين مسائل و مشكلات مربوط به اجراي امور عملياتي پهنه، توجه صرف به آمارگيري و عدم دسترسي به آمار دقيق، از بين مسائل مربوط به شبكه مديريت دانش، بروكراسي زياد در سازمان (مديريت دستوري از بالا به پايين)، از بين مسائل مربوط به بسترسازي سازماني و توسعه منابع انساني، تخصص تك رشته‌اي كارشناسان و از بين مسائل مربوط به امكانات، كمبود خودرو بيشترين نمود را دارا مي‌باشد. پشتيباني‌ها و حمايت‌هاي مورد انتظار كارشناسان پهنه، در دو دسته: (الف) حمايت‌هاي اثربخش نهادي و سازماني؛ و (ب) پشتيباني سخت‌افزاري و نرم‌افزاري خلاصه شده است. سرانجام شواهد و مستندات حاكي از اين است، نظام نوين ترويج كشاورزي از يك رهيافت بومي مناسب بي بهره است. لذا با توجه به جايگاه رهيافت در هدايت نظام و چينش عناصر آن، "بي رهيافتي" مسئله اصلي نظام نوين ترويج كشاورزي است. بنابراين، يكي از اقدامات كليدي ديگر براي پيشبرد نظام نوين ترويج كشاورزي طراحي يك رهيافت مناسب است.