شخصيتهاي صلح طلب در شاهنامه فردوسي

شاهنامه با آنكه اثري حماسي است و داستان پهلواني ها و دلاوري ها را بيان مي كند و بر اساس ماهيت طبيعي اينگونه از اشعار، صحبت از جنگ و خونريزي در آن ديده مي شود اما در يك رويكرد متفاوت، جايي براي صلح و آشتي در آن به چشم مي خورد. در شاهنامه پادشاهان، شاهزادگان و پهلواناني وجود دارند كه نه تنها طرفدار جنگ و خونريزي نيستند بلكه از صلح و آشتي بسيار حمايت مي كنند و سعي در گسترش اين عمل نيكو دارند. فردوسي در شاهنامه از افراد صلح طلب دشمن در كنار افراد صلح طلب ايراني اسم برده است و از اعمال آنان براي پيشبرد صلح و آشتي به نيكويي ياد مي كند. براي وي تفاوتي نمي كند كه چه كسي طرفدار صلح باشد بلكه هر كسي از صلح و امنيت حمايت كند مورد مهرورزي فردوسي قرار مي گيرد. در اين پژوهش تمام تلاش خود را به كار بسته ايم تا افرادي را كه طرفدار صلح و آشتي هستند و يا كوچكترين حركت و حرفي در پيشبرد اين عمل نيكو داشته باشند را با آوردن شواهد اثر، معرفي كنيم و در اين راستا به خوبي به اثبات اهميت صلح و وجود افراد صلح طلب در شاهنامه رسيده ايم.