درد حرص از ديدگاه مولوي

يكي از دردهاي نازل و فرودين، در دستگاه فكري مولوي، درد حرص است. مولوي، درد حرص مذموم را موجب عدم اعتدال شخصيت، مايه هلاكت و نابودي، پوشاننده حقيقت و ضد عقلانيت معرفي مي كند. در نقطه مقابل، درد حرص ممدوح را موجب آباداني معاش دنيوي، شكوفايي استعدادهاي بالقوه آدمي، صفا و نورانيت باطني و تكامل و تعالي انسان مي داند. اين مقاله به واكاوي درد حرص در اشعار مولوي مي پردازد و نيز، سيري است در اشارات تأمل برانگيز اين عارف بزرگي درباره ماهيت درد حرص، انواع درد حرص، عوامل برانگيزاننده درد حرص، عوارض درد حرص، اثرات مثبت و سازنده درد حرص، عوامل درمان كننده درد حرص و توصية مولانا درباره درد حرص، و اين كه انسان ها بايد با رعايت حد اعتدال در برخورداري از حرص، باعث دوام و قوام اين عالم شوند و همچنين با گماردن آن به سوي امور متعالي و برين، زمينه هاي رشد و شكوفايي معنوي خود را فراهم آورند. اميد است كه رهنمودهاي سازنده مولوي، درون خواننده را از هرگونه درد حرص مذموم پاك سازد.