تأويل، برخلاف گشتار، از امكانات زبان مي كاهد

بيشتر دستورنويسان دو اصطلاح «گشتار» و «تأويل» را از نظر معنا و كاركرد برابر دانسته اند. گشتار فرآيندي است كه طي آن با اعمال تغييراتي بر ژرف ساخت جمله، در جهت به كارگيري امكانات زبان براي بيان دقيق معنا، روساخت جمله حاصل مي گردد. اما تأويل (برگرداندن) كه بر اساس آن جمله واره هاي وابسته، در قالب سازه اي مفرد به درون جمله واره ي هسته برگردانده مي شود، فرآيندي است برخلاف گشتار كه طي آن از امكانات زبان كاسته مي شود. در اين پژوهش نگارندگان پس از بررسي تفاوت معنايي و كار كردي گشتار و تأويل، با ارائه ي نمونه هايي از روساخت جمله ها به همراه صورت تأويل شدهي آنها، به بررسي كاهش امكانات زياني در ساخت هاي تأويل شده مي پردازند.