بررسي موانع و عوامل تأثيرگذار بر انتقال تكنولوژي و ارائه الگويي اثربخش

انتقال و جذب تكنولوژي در جهان سوم، مقوله پيچيده اي است كه هم از نظر علمي و هم از جنبه ابعاد فرهنگي، سياسي و اقتصادي سالهاست نه فقط كشورهاي در حال توسعه، بلكه بسياري از مجامع پژوهشي غرب و سازمانهاي بين المللي را به خود مشغول داشته است. سطح تكنولوژيهاي كشورهاي پيشرفته و جهان سوم فاصله محسوسي دارد. براي كاستن فاصله تكنولوژي كشورهاي پيشرفته و كمتر توسعه يافته، انتقال تكنولوژي يك لازمه انكار ناپذير است. انتقال تكنولوژي باروشهاي مختلف و وسائل مختلف امكانپذير است كه با توجه به موقعيت انتقالدهنده تكنولوژي و انتقالگيرنده تكنولوژي مشخص مي شود. انتقال تكنولوژي بين كشورها با سطوح دانش فني مختلف با محدوديتها و يا زيانهايي براي طرف كمتر توسعه يافته همراه مي باشد. انتقال تكنولوژي فرايند پيچيده و دشواري است و بدون مطالعه و بررسي لازم نه تنها مفيد نيست بلكه ممكن است علاوه بر هدر رفتن سرمايه و زمان، به تضعيف تكنولوژي ملي هم بيانجامد. فرايند انتقال تكنولوژي داراي بعضي از مقياس هاي احتياطي و پيشگيرانه است كه بايد قبل از درنظرگرفتن مدل انتقال تكنولوژي به آنها پرداخت. از جمله اين عوامل م يتوان به آگاهي از موانع و فاكتورهاي مهم و اساسي موردنياز براي انتقال تكنولوژي، دانستن عوامل شكست انتقال تكنولوژي در گذشته و جستجوي مستمر براي تكنولوژي مناسب اشاره كرد.