تحليلي انتقادي بر تغيير برنامه هاي درسي نظام آموزش و پرورش كشور از منظر روندها و تجربيات بين المللي و آينده محتمل برنامه هاي درسي جديد

تحليلي انتقادي بر تغيير برنامه هاي درسي نظام آموزش و پرورش كشور از منظر «هدف اين مقاله بود. براي تحقق اين هدف از روش كاوشگري» تجربيات بين المللي و آينده محتمل برنامه هاي درسي جديد فلسفي انتقادي استفاده شد و حداكثر ممكن مطالعات و پژوهشهاي مرتبط با موضوع، به روش نمونه گيري هدفمند و از طريق سياهه يادداشت برداري مورد بررسي و تحليل قرار گرفت و اطلاعات به روش كلامي، و استنتاج منطقي توصيف، تحليل و تفسير شد. يافته هاي اين پژوهش نشان ميدهد كه تغيير برنامه هاي درسي در كشور به صورت متمركز، خطي و بالا به پايين، طي فرايند توليد، تدوين و تصويب سند تحول بنيادين و سند برنامه درسي ملي، تغيير ساختار نظام آموزشي، تغيير كتابهاي درسي، آموزش معلمان و مجريان و اجراي سراسري برنامه ها و كتابهاي درسي جديد صورت گرفته است. فرايندي كه براساس معيار «تاريخ تغيير برنامه هاي درسي» با تغييرات مقياس وسيع، متخصص محور و بالا به پايين دهه هاي 1960 و 1970 همخوان است. براساس معيار «سيستمي يا غيرسيستمي بودن »كاملاً غيرسيستمي است. آينده محتمل چنين حاكم است. و براساس معيار تغييراتي براساس تجربيات بين المللي غير از شكست نخواهد بود.