چالش ها و چشم اندازهاي توسعه ي پايدار نظام آموزش عالي در راه جهاني شدن: با نگاهي به سند تحول بنيادين نظام آموزش و پرورش ايران در افق 1404

هدف از اين پژوهش، بررسي موانع و تنگناهاي توسعه ي نظام آموزش عالي ايران در عرصه جهاني با نگاهي به سند تحول بنيادين نظام آموزش و پرورش در افق 1404 بود. اين مقاله كه به صورت بررسي كتابخانه اي و با روش تحقيق توصيفي و به شيوه فراتحليل انجام شده است به موانع و چالش هاي پيش روي نظام آموزش عالي در شرايط فعلي مي پردازد و پس از بررسي و تجزيه و تحليل موانع جهاني شدن نظام آموزش عالي، به منظور برطرف كردن آنها و دستيابي به چشم اندازهاي توسعه و جهاني شدن نظام آموزش عالي ، برخي از ويژگي هاي نظام آموزش عالي كشورهاي توسعه يافته از قبيل: تغيير و تحول بنيادين در ساختار، قوانين، تشكيلات، مديريت و برنامه ريزي، بهره گيري از سبك هاي مديريت اقتضايي و مشاركتي TQM و مديريت كيفيت، اجراي طرح دانشگاه محوري ONLINE، مديريت و برنامه ريزي غيرمتمركز (تمركززدا)، ثبات در مديريت، كاهش ديوان سالاري، آموزش نيروي انساني، آموزش ضمن خدمت مدرسان، تدوين برنامه هاي درسي هدفمند، آينده پژوهي نظام آموزش عالي، و به كارگيري و محور قرار دادن رويكرد پرسشگرانه با عنوان چشم اندازهاي جهاني شدن آموزش عالي را مورد بررسي و كاوش قرار داده و بر اساس آن مدل مفهومي را ترسيم و پيشنهادهاي لازم را ارائه نموده است و اميدوار است مسئولان نظام آموزش عالي ضمن توجه به پارادايم هاي نوين آموزش عالي، با برنامه ريزي هاي كوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت، زمينه را براي توسعه نظام آموزش عالي و جهاني شدن آن هموار سازند.