تحليل تطبيقي مولفه هاي فكري اشعار پروين اعتصامي و گلرخسار صفي‌آوا

اين جستار كه از منظر ادبيات تطبيقي آمريكايي و به روش توصيفي– تحليلي صورت گرفته است بر اين پرسش ها مبتني است كه مولفه هاي فكري و محتوايي اشعار پروين اعتصامي و گلرخسار صفي آوا چه شباهت ها و تفاوت هايي با يكديگر دارند؟ در اشعار پروين عشق الهي نمود بسيار يافته است. نگاه خيرخواهانه ي پروين به زنان، در قالب ترغيب به علم و هنرآموزي، خردورزي، تهذيب نفس و رعايت حيا، عفت و تقوي است. ما در در اشعار او مظهر از خودگذشتگي و دورانديشي است. حمايت از ستمديدگان، سالخوردگان، يتيمان، آراستن وجود به علم و ادب، جهل ستيزي، نيز از مشخصه هاي فكري پروين است. در اشعار گلرخسار به خردستايي، جهل ستيزي، مرگ انديشي و باور به قضا و قدر اشاره شده است. آنچه شعر او را از پروين متمايز مي كند اشعار وطني است. عدم استقلال، سلطه شوروي (سابق) بر تاجيكستان و مهم تر از همه، جدايي از وطن معنوي و فرهنگي يعني ايران از دلايل مهم توجه گلرخسار به مفهوم وطن است. بنابراين او نسبت به پروين ديد واقع گرايانه تري به مسائل و رويدادهاي اجتماعي و سياسي وطن دارد. اهتمام او به مسائل زنان : رنج زنان كارگر و اندوه مادران داغ ديده، مصائب زنان سرپرست خانواده نيز از همين واقعيت ها سرچشمه مي گيرد. بسامد عشق زميني در اشعار او بيشتر است.