خاقاني و ديدار با خضر

يكي از موتيفاي مورد استفاده در عرصه ي تجريات عرفاني، تجربه ديدار اهل عرفان با خضر و يا حتي ادعاي شاگردي ايشان مي باشد رچند نام خضر به صراحت در قرآن نيامده است اما برخي او را يكي از اولياي الهي و برخي ديگر او را پيامبر دانسته‌اند. اعمال خارق‌العاده وي در سفر با موسي موضوعي مهم و اثرگذار در ادبيات عرفاني است، تا جايي كه مي‌توان گفت داستان اسطوره‌اي موسي و خضر منشأ بيشتر داستان‌هايي است كه بعدها درباره سفرهاي عرفاني نوشته شده است.اهل تصوف غالباً به خضر به عنوان شخصي كه زنده است معتقدند و البته بعضي از آنان مدعي ديدار و مصاحبت با او و يا شاگردي نزد او هستند. خاقاني نيز از آنجا كه خود را اهل معرفت مي داند در اشعار خود مدعي ديدار و مصاحبت با خضر شده است. در اين پژوهش برآنيم تا مشخص سازيم كه: الف) آيا ادعاي ديدار خاقاني با خضر تجربه اي همسنگ تجربه ي عرفاني عرفاست؟ ب)آيا اين ديدار تجربه اي عرفاني است ويا تصويري هنري؟ در اين پژوهش تلاش شد تا با روش تحليلي _توصيفي از آثار خاقاني مخصوصا ختم الغرايب كه كمتر مورد پژوهش و بررسي قرار گرفته است استفاده شود.