پهنه بندي اقليمي استان قزوين با بهره گيري از GIS

اقليم يك استان بيانگر ويژگي هاي جغرافيايي ، پتانسيل ها ، محدوديت هاي مختلف به لحاظ برنامه ريزي آمايش سرزمين مي باشد . در شناخت آب و هوايي استان قزوين و دستيابي به يك پهنه بندي مناسب اقليمي توجه به عامل توپوگرافي و اثر ارتفاع بر پارامترهاي جوي، همچنين بررسي عناصر اوليه و اصلي شناسايي اقليم يك ناحيه يعني دما، بارش، رطوبت نسبي و تبخير به همراه طراحي يك سيستم اطلاعات اقليمي مبتني بر GIS مد نظر قرار گرفته است. دراين طرح، ويژگي هاي جغرافياي طبيعي اقليمي استان همچون طول و عرض جغرافيايي، توپوگرافي، زمين شناسي و توده هواهاي مؤثر بر اقليم استان را مورد بررسي قرار گرفت. به منظور شناخت تغييرات عناصر جوي، 8 نقشه با استفاده از GIS و به روش منحني هاي هم ارزش براي پارامترهاي جوي دما، بارش، رطوبت نسبي و تبخير تهيه و ترسيم گرديد. توجه به عامل ارتفاع و تأثير آن بر پارامتر جوي بعنوان عامل كنترل كننده آب و هوا با كمك روابط و معادلات همبستگي و با اعمال بر روي نقشه رقومي ارتفاعي DEM استان مورد توجه بوده و با تصحيحات نقطه اي خطاهاي مدل اصلاح گرديده و در نتيجه خطوط هم ارزش تهيه شده واقعيت آب و هوايي استان را بارزتر نشان داد . نتايج بررسي و آزمون روشهاي مختلف طبقه بندي اقليمي در استان بيانگر آنست كه بيشترين پهنه استان در اقليم نيمه خشك و خشك سرد قرار دارد . همچنين تنوع اقليمي در استان قزوين تابعي از ارتفاع بوده و با افزايش ارتفاع ضمن كاهش دما و افزايش بارش، اقاليم مختلفي مشاهده مي گردد.