شناسايي بافتهاي فرسوده شهري با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي( GIS)در راستاي مديريت بهينه بحران زلزله در نواحي شهري (نمونه مورد مطالعه منطقه يك شهر زنجان)

در مورد لرزه خيزي كشور ايران آسيبها و ويرانيهاي ناشي از وقوع بلاياي طبيعي در مناطق مختلف گزارشهاي متعددي ارائه شده اس ت . به دنبال وقوع هر بحران و بلاياي طبيعي نسبتا قوي كه اغلب با خلق يك فاجعه همراه بوده است.اقداماتي جهت مقاوم سازي واحدهاي مسكوني علي الخصوص بافتهاي فرسوده در كشور صورت گرفته است . ولي نكته كليدي اينجاست كه به دليل محدوديت امكانات و منابع سازمانهاي مرتبط با امر نوسازي و بهسازي شهري ايجاب مي كند كه پيش از هر گونه اقدام در رابطه با بافتهاي فرس و ده شهر با استفاده از شاخصها و معيارهايي ميزان فرسودگي مناطق مختلف شناسايي و سپس براي هرگونه اقدام و مقاوم سازي اولويت بندي شون د . در هنگام وقوع بحران زلزله در شهر ها بافتهاي فرسوده به دليل فرسودگي كالبدي، عدم برخورداري از دسترسي سواره بيشتر از ساير نواحي د ر معرض تخريب هستند كه به تبع آن خسارات جاني و مالي زيادي به بار مي آي د . در مقاله حاضر سعي شده است با استفاده از شاخصها و معيارهايي و با روشي براي شناسايي بافتهاي فرسوده ارائه گردد.و استراتژي مديريت بهينه استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS)بحران در اين بافتها در راستاي كاهش تلفات جاني و مالي ناشي از بلاياي طبيعي اتخاذ گردد . و ر اهكار عملي در خصوص مقاوم سازي اين بافتهاي مسئله دار ارائه گرد د .تحقيق حاضر بر روي منطقه يك شهر زنجان صورت گرفته است اين منطقه به لحاظ تراكم انساني داراي تراكم بالايي بوده و از من ظ ر تاريخي نيز با ارزش مي باشد . عمدتا از لحاظ بافت كالبدي فرسوده در هنگام بروز بلاياي طبيعي علي الخصوص زلزله بيشتر در معرض تخريب قرار دارد.