عشق بازگشت به اصل در اشعار مولانا

بازگشت به اصل (نوستالژي) يعني حس دلتنگي و حسرت انسان‌ها به گذشته و به آن چيزهايي كه در زمان حال آن‌ها را از دست داده اند. نوستالژي يك اصطلاح روان شناسي است، به معناي رفتاري كه ناخودآگاه در ميان شاعر يا نويسنده بروز كرده و متجلّي مي‌شود. تقريباً تمامي نويسندگان و شاعران در آثار خود به نوستالژي و دلتنگي‌هاي حاصل از آن به طُرق گوناگون اشاره كرده اند. مولانا از جمله عارفاني است كه از درد جدايي مي‌نالد و اين درد و حس دلتنگي هيچ وقت او را رها نكرده است. عشق بازگشت به اصل در اكثر اشعارش نمايان است و با استفاده از تمثيل‌هاي گوناگون به بيان اين مسأله پرداخته است. در اين مقاله اين موضوع را در دفتر اول و دوم مورد بررسي قرار داده ايم، تا با واكاوي ابيات و حكايت‌ها منجر به شناخت بيشتر و بهترجنبه‌هاي عرفاني شخصيت مولوي شده و نتايج زيبايي را در برداشته باشد.