گونه‌شناسي طنزهاي فرهنگي عصر انقلاب اسلامي ايران

طنز به عنوان مردمي ترين و اجتماعي ترين لحن يا شيوه بيان ادبي در سه دهه انقلاب اسلامي از نظر محتوا و درون مايه راهي پر فراز و نشيب را پيموده است. اين نوع ادبي متناسب با رخدادهاي سياسي و تحولات اجتماعي و فرهنگي دستخوش دگرگوني محتوايي شده است . اين مقاله كوششي است در زمينه گونه شناسي طنزهاي فرهنگي عصر انقلاب اسلامي طي سه دهه نخست انقلاب (1357-1387) كه نگارنده در اين پژوهش رويكردي تحليلي به طنزهاي مورد بحث داشته و به اين نتيجه رسيده كه در تمامي موضوعات اصلي، انتقادات فرهنگي حضوري محوري و چشمگير داشته است؛ طوري كه مي توان گفت طنزهاي اين دوره با فرهنگ و سياست گره خورده است .