گونه‌هاي تصوير و سطوح آن در سروده‌هاي قيصر امين‌پور

امروزه در سروده‌هاي شاعران، چگونگي ارائة تصويرهاي ادبي، يك از بنيادي‌ترين مباحث در حوزة بلاغت است. در سرتاسر تاريخ ادبيّات فارسي، شاعران همواره كوشيده‌اند به مدد قوّة خيال و عاطفه و با كمك تكنيك‌هايي چون آشنايي‌زدايي، از طريق تصرّف در مفاهيم عادّي و روزمره و با ارائة تصاوير تازه، از ركود و رخوتناكـي ساحت ذهن كاسته و بر شگفتي و لذّت حاصل از درك مفاهيم تازه بيفزايند. هدف مقالة حاضر مطالعه و بررسي گونه‌هاي مختلف تصوير در سروده‌هاي قيصر امين‌پور است. مسألة بنيادي پژوهش، بررسي تحليلي تصاوير مندرج در سروده هاي امين پور از نظرگاه برون‌گرايي و درون‌گرايي(سطح و عمق) و كاركرد است. نگارندگان برآنند تا با بررسي اين تصويرها از منظر خيال و عاطفة شعري، به نمايــش توانايي‌هاي شاعــردر عرصــة خيال‌پردازي و هنر تصويرگري وي بپردازند. در پايان اين نتيجه حاصل مي شود كه در تصاوير شعري قيصر امين پور رويكرد گسترده تري به تصاوير اعماق، به نسبت تصاوير سطح، ديده مي شود.