تنوع گونه هاي داستاني در هزار و يك شب

برخي از محققان بر آنند كه مجموعة داستاني هزار و يك شب خاستگاه هندي دارد و در زمان ساسانيان به زبان فارسي ترجمه شده است. برخي نيز آن را اصالتاً ايراني مي دانند. اين مجموعة داستاني، در عهد عباسي توسط راويان و نقّالان متعدد به تدريج وارد عرصة ادبيات و فرهنگ عربي شده و كم كم صبغة عربي به خود گرفته است. به نظر مي رسد قصه هاي موجود در اين مجموعه، صرفاً از نوع قصه هاي عاشقانه يا قصه هاي جن و پري نيستند؛ بلكه اين مجموعه، علاوه بر موارد مذكور، دربردارندۀ انواع گوناگون قصه از قبيل حكايات تاريخي و قصه هاي اساطيري، رزمي، اخلاقي، تعليمي، تمثيلي، مناظره، طنز و ... است. نگارندگان معتقدند راوي يا راويان اين قصه ها آگاهانه و عامدانه، قصد هنرنمايي در تمامي زمينه هاي فنون داستان پردازي داشته اند. در اين مقاله در نظر داريم موضوع تنوع و گوناگوني فنون داستاني در اين مجموعة كهن را بررسي كنيم.