نگرش تطبيقي رئاليستي در آثار دو نويسنده ي زن معاصر، سيمين دانشور در رمان «سووشون» و زويا پيرزاد دررمان «من چراغ هارا خاموش مي كنم» با رويكرد نظريه ي الين شوالتر

از مشهورترين مكاتب ادبي جهان، مكتب رئاليسم است. كه با توجه به اوضاع و احوال جامعه وارد عرصه ادبي و داستان نويسي شده و در باب آن آثار گران قدري خلق شده است.سيمين دانشور و زويا پيرزاد،نيز از داستان نويسان بنام، در زمينه رئاليست هستند.اين مقاله درصدد است با ارائه مباحث نظري در مكتب رئاليسم و انعكاس مضامين اجتماعي جامعه.را براساس نظريه آلن شوالتر، منتقد آمريكايي گرايش‌هاي رئاليستي اين دو رمان را مورد بحث و بررسي قرار دهد.از جمله شباهت‌هايي كه مي‌توان نام برد:رئاليسم اجتماعي و خانوادگي در آثار مذكور هر دو نويسنده فراوان ديده مي‌شود. و تفاوت‌هاي بارز اين دو رمان در رئاليسم سياسي در سووشون به علت حضور خانم سيمين دانشور در عرصه‌ي اجتماع و سياست، بيشتراست و خانم زويا پيرزاد در پرداختن به رئاليسم روانشناختي توانمندتر است به واسطه‌ي كشمكش‌هاي داخلي و جدال عاطفي. روش تحقيق در اين مقاله به صورت (تحليلي –توصيفي) و مطالعه براساس نظريه‌هاي مدرن ادبي و تحليل متون و محتوا است.با ويژگي‌هاي رئاليستي و تقسيم رئاليست به بخش‌هاي گوناگون بوده است.