مقايسه تطبيقي ميزان توسعه محله هاي شهري با رويكرد پايداري؛ مطالعه موردي: محله پايين خيابان، كلاهدوز و زيبا شهر، مشهد

شهرها در گذشته بهترين نمونه هاي پايداري را در خود متجلي ساخته اند. توجه به محدوديت هاي اكولوژيك محل نظير آب، توسعه متناسب و سازگار با طبيعت نمونه هايي از عوامل مؤثر در اين پايداري بوده اند. هدف اصلي از انجام اين پژوهش بررسي و سنجش ميزان پايداري محله هاي شهري از لحاظ شاخص هاي توسعه پايدار است. در جهت رسيدن به اين هدف سه محله از نواحي تاريخي )پايين خيابان(، مياني )كاهدوز( و جديد )زيبا شهر( شهر مشهد انتخاب شدند. ابتدا معيارهاي مورد مطالعه در سه دسته اقتصادي، اجتماعي و محيطي انتخاب شدند. اين سه معيار شامل 22 زير معيار مي باشند. پس از تعيين معيارها و زيرمعيارها با استفاده از فرايند تحليل شبكه در محيط نرم افزار Super Decision به ارزيابي شاخص ها و رتبه بندي سه محله در شهر مشهد پرداخته شد. در اين راستا براي ارزيابي و تعيين وزن نسبي از پرسشنامه كارشناسان و براي مقايسه محله ها از مطالعات ميداني و پرسشنامه مردمي استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه از شاخص هاي اقتصادي، زير معيار هزينه مسكن با امتياز 73240 / 0 ، از شاخص هاي اجتماعي زير معيار مشاركت ساكنان با امتياز 55217 / 0 و از شاخص هاي محيطي، زير معيار تنوع كاربري ها با امتياز 69112 / 0 بيشترين امتياز را از ميان زيرمعيارها به خود اختصاص داده اند. در خصوص سه محله مورد مطالعه نيز بايد ذكر شود كه براساس وزن نهايي سه محله (پايين خيابان، كلاهدوز و زيبا شهر) محله كلاهدوز با بيشترين امتياز از بالاترين سطح پايداري از لحاظ شاخص هاي اقتصادي، اجتماعي و محيطي برخوردار مي باشند. در انتها نيز تعدادي راهكار به منظور بالا بردن سطح پايداري محلات شهري پيشنهاد شده است.