آپارتمان نشيني در شهرهاي ايراني اسلامي و مشكلات اجتماعي و فرهنگي ناشي از آن (نمونه مورد مطالعه : مسكن مهر بروجرد)

افزايش سريع جمعيت شهر ها و گسترش شهرنشيني طي ده هاي اخير و افزايش تقاضا براي مسكن مردم را به سوي زندگي آپارتمان نشيني سوق داده است، اين پديده موجب بروزمشكلات فراواني نظيرتضعيف سنت هاي فرهنگي و از هم گسيختگي پيوند هاي اجتماعي در خانواده ها گرديده است . هدف اين مقاله درك مشكلات فرهنگي و اجتماعي زندگي آپارتمان نشيني و ارايه راهكارهايي براي كاهش اين معظلات در آپارتمان هاي مسكن مهر بروجرد مي باشد. روش تحقيق در اين مقاله بر اساس هدف از نوع كاربردي كه بر پايه مطالعات ميداني و كتابخانه اي استوار مي باشد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه اين نوع از سكونت با فرهنگ و نگرش جامعه ايراني-اسلامي مغايرت داشته و محيط هاي آپارتماني را به فضايي تنش زا تبديل كرده است ليكن آنچه نياز به توجه جدي دارد آموزش چگونگي برقراري تعادل متوازن ميان فرهنگ سنتي و فرهنگ آپارتمان نشيني به موازات توسعه فني در اين گونه سازه هاست.