ارائه ي الگوي بهينه پاركينگ نمونه موردي: منطقه 3 شهرداري مشهد

افزايش جمعيت شهري مشكلات زيادي چون ترافيك و افزايش خودرو را به همراه داشته است و اين مساله همگام با كمبود فضاي پاركينگ شهري بوده است و اهميت اين مسئله در شهر مشهد بعنوان دومين كلانشهر ايران دوچندان ميگردد. مكانيابي مناسب پاركينگ ميتواند افزايش كارايي پاركينگ، كاهش پارك حاشيهاي و به طور غيرمستقيم افزايش عرض خيابانها و رواني ترافيك را سبب گردد، بدين خاطر هدف اصلي پژوهش حاضر ارائه الگوي بهينه پاركينگ براي اين شهر انتخاب گرديد. روش تحقيق در اين مقاله توصيفي تحليلي و نوع تحقيق نيز كاربردي ميباشد. براي وزندهي معيارها از روش تحليل سلسله مراتبيAHP با استفاده از نرم افزار Expert choice استفاده شد. لايه هاي موردنظر آماده و سپس در محيط GIS وزندهي و تلفيق گشتند و در نهايت مناطق مناسب جهت احداث پاركينگ پيشنهاد شدند. براساس نتايج مناسبترين منطقه جهت احداث پاركينگ، انتهاي خيابان طبرسي دوم در شمال منطقه مورد مطالعه ميباشد و در نهايت با توجه به نتايج به ارائه راهكار پرداخته شد.