بررسي نقش نور طبيعي در فضاي آموزشي

نور طبيعي، جزء اساسي و ضروري در ساختمان و از عوامل مؤثر بر ارزش فضايي است كه در كنار عناصر و مفاهيم ديگر از قبيل ساختار "نظم فضايي" مصالح و رنگ مطرح مي شود. از آنجا كه اصلي ترين عامل در فرآيند يادگيري تمركز است. و نور طبيعي باعث افزايش تمركز شده و ارتقاء سطح كيفي آموزش را در پي دارد و يك وسيله مهم در دست يافتن به پايداري است اين مقاله با هدف رويكرد نور طبيعي در فضاي آموزشي سعي در استفاده بهينه و هرچه بيشتر از آن در فضاهايي كه در تعامل با انسان باعث بهره وري و كارآيي هرچه بيشتر مي شود را دارد. بنابراين ابتدا نور طبيعي و تاريخچه آن و سپس بيان روشها و راهكارهاي مطلوب جهت استفاده از آن در فضاي آموزشي مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. دراين مقاله از روش ميداني كتابخانه اي - استفاده شده است كه در قسمت ادبيات موضوع، نور به عنوان كاربردي ترين عنصر مجزا در توليد كيفيت ها در گذشته تا امروز، همچنين كيفيت نور در جهات مختلف و راهكارهاي مطلوب ساختن و رفع معايب آن را شامل گرديده است. نتيجه كلي پژوهش بيانگر آن است كه نور طبيعي در تمامي فضاها مي تواند به نحو مطلوب و پسنديده به كار آيد و ساختار و كيفيت بنا را تحت تأثير قرار دهد.