در نظر گرفتن توان راكتيو در بررسي قابليت اطمينان سيستم قدرت با حضور انرژي باد

قابليت اطمينان يكي از ابعاد مهم بهره برداري در سيستم هاي قدرت ميباشد. از آنجا كه توان راكتيو نقش مهمي در برقراري پايداري ولتاژ سيستم هاي قدرت دارد، تأثير به سزايي نيز روي قابليت اطمينان سيستم هاي قدرت خواهد داشت. روش هاي محاسبه قابليت اطمينان با در نظر گرفتن كمبود توان اكتيو به خوبي توسعه يافته اند اما توجه كمتري به توان راكتيو در محاسبات سنتي قابليت اطمينان شده است. مسائل توان راكتيو در توليدات پراكنده كه از منابع انرژي تجديد پذير استفاده مي كنند، اهميت بيشتري مي يابند. در اين مقاله به بررسي مطالعات قابليت اطمينان با در نظر گرفتن توان راكتيو در حضور انرژي باد در سيستم قدرت پرداخته مي شود. براي محاسبه شاخص هاي قابليت اطمينان الگوريتمي با در نظر گرفتن توان راكتيو استفاده شده است. روش پيشنهادي در سيستم 14 شينه IEEE شبيه سازي شده است. نتايج حاكي از آن است كه شاخص قابليت اطمينان با در نظر گرفتن توان راكتيو شبكه نسبت به حالت عدم وارد نمودن توان راكتيو افزايش مي يابد. هر چقدر كه ضريب توان كمتر و يا به عبارتي ديگر توان راكتيو بيشتر باشد، تأثير كمبود توان راكتيو در شاخص قابليت اطمينان افزايش مي يابد. در نتيجه در نظر گرفتن محدوديت هاي توان راكتيو به نزديك شدن به حالت واقعي محاسبات قابليت اطمينان سيستم قدرت كمك شاياني مي كند.