تأثير حفاظت از بافتهاي باارزش روستايي بر توسعه گردشگري روستايي (نمونه موردي: روستاي سيمين استان همدان)

بافتهاي روستايي به دليل پيوندهاي گسترده با بسترهاي طبيعي و تاريخي داراي بسياري از ارزشهاي تاريخي، فرهنگي، طبيعي، زيبايي، معمارانه و... هستند كه به عنوان جزئي از ميراث زنده بشري، سرمايه ملي و هويت تاريخي- فرهنگي سرزمينمان، حفظ و نگهداري از آنها داراي اهميت قابل توجهي است. اغلب روستاهايي كه داراي بافت باارزش براي هدفهاي توسعه گردشگرياند و به عنوان مقاصد گردشگري مورد توجه قرار گرفتهاند، روستاهايي هستند كه داراي بافت با ارزش تاريخي و معماري بوم گرا هستند. توسعه گردشگري در اين روستاها به معني بالفعل كردن ارزش ها و جاذبه هاي معماري بافت روستا و معرفي آن به عنوان مقصد گردشگري است. در اين صورت تامين خدمات و امكانات و ايجاد و توسعه زيرساخت هاي لازم براي حضور، بازديد و اقامت گردشگران ضروري است. از اين رو بهره برداري از تواناييهاي گردشگري روستاها در جهت جذب گردشگر و توسعه روستاها از اين طريق، نيازمند برنامه ريزي درست و ابعاد در زير ساخت مناسب در روستاها ست. در اين مقاله به بررسي نقش و نحوه تأثيرگذاري بر توسعه گردشگري روستايي از طريق حفاظت از بافتهاي روستايي پرداخته مي شود.