شناسايي و اولويت بندي عوامل موثر بر برنامه ريزي منابع انساني در سازمان هاي دولتي

برنامه ریزی منابع انسانی به عنوان یكی از پیچیده ترین، فنی ترین و رقابتی ترین زمینه های فعالیت مدیران در كاركرد منابع انسانی در جهت پاسخگویی به انتظارات كاركنان و جامعه در سطح خرد و كلان به كار گرفته می شود. هدف مقاله حاضر آن است كه نشان دهد آیا شناسایی عوامل و متغیرهای اثرگذار محیط درونی و بیرونی بر كاركردهای منابع انسانی توسط مدیران یك سازمان می تواند توان تغییر و یا انطباق با آن وضعیت ها را افزایش دهد و از فرصت های ناشی از شناخت وضعیت متأثر از تغییر متغیرها نیز بهره گیری نماید. با جهت گیری به سوی تحقق این هدف، با پیروی از فرایند یك روش پژوهش آمیخته، 18 تن از مدیران عالی و نیز منابع انسانی خبره چند سازمان دولتی استان خراسان شمالی به عنوان نمونه به روش هدفمند انتخاب شدند. دادههای پژوهش در بخش كیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش كمی از طریق پرسشنامه مقایسات زوجی جمعآوری و با روش تحلیل شبكهای (ANP) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد كه از نظر مدیران و خبرگان، قوانین و مقررات حكومت، مقاصد و مأموریت های سازمان، مهارت شغلی، شرایط اقتصادی و اندازه و ساخت سازمان دارای بیشترین اولویت در برنامهریزی منابع انسانی در سازمان های مورد مطالعه هستند.