جانشين‌پروري ابزاري براي ارتقاي توان مديريتي نسل جوان كشور

در تجربه ايران پس از انقلاب‌‌، نوعي برابري سني ميان رده‌هاي مديريتي كشور به وجود آمد. در دهه 60 عملاً بخش عمده مديران، اكثراً در بازه سني 25 تا 40 سال قرار داشتند. بسياري از اين مديران به سبب كسب تجربه و شناخت بهتر وضعيت كشور به‌تدريج به مديران قابل قبولي براي اداره كشور بدل شدند. به دليل حضور مديران متولد دهه‌هاي 20 و 30 در كشور فرصت كمتري براي حضور متولدين دهه‌هاي 50 و 60 در ساختار مديريتي كشور فراهم شد. اين امر عملاً تهديد انقطاع تجربه مديريتي در كشور است و نزديك شدن تعداد زيادي از مديران به سن بازنشستگي، يكي از مشكلات جدي است كه بايد از طريق پيش‌بيني راهكارهاي مختلف اين خلأ را برطرف كرد تا جوانان توانمند شده و جانشينان مناسبي براي مديران فعلي باشند. اين مقاله در راستاي پاسخگويي به مشكل مذكور طراحي و كليه عوامل از طريق مشاهده، مطالعات كتابخانه‌اي، بررسي كتب و مقالات، اسناد بالادستي و … موردبررسي قرار گرفت. درنهايت تلاش گرديد مدل جامعي ارائه شود كه شرايط علي، عوامل مداخله‌گر، زمينه‌اي، استراتژي‌ها و پيامدها را در بر‌گيرد.