نظام مارپيچ سه‌گانه: ارائه ي يك چارچوب تحليلي در بستر اقتصاد دانش بنيان

اقتصاد دانش بنيان اقتصادي است كه بر اساس توليد، توزيع و كاربرد دانش و اطلاعات شكل گرفته است. نگرش نظام مند مارپيچ سه گانه، تعاملات بين صنعت، دانشگاه و دولت را در قالب يك نظام نوآوري تركيب كرده و سه حوزه اصلي بازيگران، روابط و كاركردها را در نظر مي-گيرد. در اين پژوهش، تلاش شده است رويكرد نظام مند مدل مارپيچ سه گانه به‌عنوان يك چارچوب در بستر اقتصاد دانش بنيان بررسي گردد. روش پژوهش توصيفي- پيمايشي است. جامعه موردمطالعه پژوهش شامل فعالان و متخصصان آگاه سه حوزه دانشگاه، صنعت و دولت مي-باشند كه از بين آن‌ها 390 نفر جهت پاسخگويي به سؤالات پرسشنامه به روش نمونه گيري در دسترس تعيين شدند. در اين پژوهش جهت بررسي نظام مارپيچ سه گانه از مدل سازي معادلات ساختاري، آزمون تي- استيودنت و آزمون فريدمن بهره گرفته شده است. در ابتدا با بررسي ادبيات، شاخص‌هاي اصلي پژوهش تعيين شد و در ادامه با بهره مندي از روش معادلات ساختاري، مدل اصلي پژوهش و شاخص‌هاي ابعاد تأييد گرديد. يافته هاي به‌دست‌آمده از آزمون تي نشان مي دهد ازنظر صاحب‌نظران سه حوزه، اغلب شاخص‌هاي نظام مارپيچ سه‌گانه در كشور در سطح مطلوبي نيستند. همچنين نتايج به‌دست‌آمده از آزمون فريدمن و اولويت بندي سه بعد اصلي، نشان دهنده اهميت نقش روابط بين بازيگران در نظام مارپيچ سه‌گانه است.