رابط بين بهزيستي معنوي، حمايت اجتماعي خانواده و سبك دلبستگي با خود كارآمدي پرهيز از مواد مخدر

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط بين بهزيستي معنوي، حمايت اجتماعي خانواده و سبك دلبستگي با خودكارآمدي پرهيز از مواد مخدر بود. روش: روش پژوهش همبستگي و جامعه آماري كليه معتادين مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد شهرستان كهنوج بودند. از ميان آن ها 90 نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و با پرسشنامه هاي خودكارآمدي پرهيز از مواد، پرسشنامه سبك دلبستگي، پرسشنامه حمايت اجتماعي خانواده و پرسشنامه بهزيستي معنوي مورد آزمون قرار گرفتند. داده ها از طريق آمار توصيفي ( فراواني، شاخص هاي مركزي و محاسبه ي ضريب همبستگي ) و آمار استنباطي (رگرسيون چندگانه به روش گام به گام) تجزيه و تحليل شد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه رابطه ي بين حمايت خانواده و بهزيستي معنوي با خود كارآمدي پرهيز معنادار است و بين خودكارآمدي پرهيز و سبك دلبستگي رابطه معناداري پيدا نشد. نتايج تحليل رگرسيون چند متغيري نشان داد كه حمايت خانوداه و بهزيستي معنوي قادرند به طور سلسله مراتبي تغييرات خودكارآمدي پرهيز را به طور معناداري پيش‏بيني كنند كه در اين ميان سهم حمايت خانواده از سهم بهزيستي معنوي در پيش بيني خودكارآمدي پرهيز بيشتر مي‏باشد و متغير قوي تري مي‎باشد. نتيجه گيري: حمايت اجتماعي خانواده و بهزيستي معنوي با خود كارآمدي پرهيز از مواد رابطه دارند.