مقايسه تطبيقى مفهوم اميد از ديدگاه قرآن كريم و روان‏ شناسى معاصر

خداوند آدمى را نيازمند به تغذيه، امنيت، تعلق داشتن به هم‌نوعان و... آفريده و جهان تجلّى اميد و آرزو است. قرآن‌كريم مساله اميد را به خوبي تبيين كرده و عوامل و نتايج آن را بصورت شفاف بيان نموده و نظريه اميد را بر هسته اصلي «خداوند» استوار كرده است. اگر بخواهيم درباره اميد در قرآن پژوهشي انجام دهيم بايد به حوزه روان شناسي نيز توجه نمود؛ زيرا اميد مساله‌اي است كه ارتباط تنگاتنگي با حوزه روان‌شناسي دارد، روان‏شناسان در چند دهه اخير به بررسي اين موضوع پرداخته و نظرات موثري را ارايه داده‌اند. اين مقاله با روش توصيفي تحليلي به بررسي تطبيقي مفهوم اميد در قرآن و روانشناسي معاصر پرداخته و به تعريف مفهوم اميد، انواع اميد، اميد به چه چيزهايي تعلق مي‌گيرد، راه‌كارهاي قرآن براي ايجاد و افزايش اميد، نظريات مختلف اميد در روانشناسي معاصر و سپس به بررسي نقاط مشترك و تفاوت‌هاي دو ديدگاه پرداخته است.