بررسي رابطه علائم بيش فعالي و شخصيت تاريك در مردان با صميميت جنسي در همسران

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه علائم بيش فعالي و شخصيت تاريك در مردان با صميميت جنسي در همسران صورت گرفت. اين پژوهش كاربردي و روش آن توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش 200 نفر از زنان و مرداني بود كه از تيرماه 1395 تا آذرماه 1395 به كلينيك هاي مشاوره در شهر اصفهان مراجعه كردند كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده، 130 جفت زن و شوهر انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه شخصيت تاريك جانسون و وبستر (2010) ، صميمت زناشويي باگاروزي (1990) و بيش فعالي بزرگسالي باركلي (2011) استفاده شد. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه ها با استفاده از نظرات اساتيد راهنما و اعضاي نمونه آماري تاييد گرديد و پايايي آنها نيز به ترتيب بيش فعالي بزرگسالي (78/ 0)، شخصبت تاريك (83/ 0) و صميميت جنسي (85 /0) بدست آمد. تجزيه و تحليل حاصل از اين پژوهش، در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. نتايج نشان داد كه بين بيش فعالي و صميميت جنسي رابطه معناداري وجود دارد (p 0/01)(r=-0/362) و همچنين بين شخثيت تاريك و صميميت جنسي رابطه معناداري وجود دارد (p 0/01)(r=-0/295) رابطه معناداري وجود دارد.