تحليل مشروطي در دانشگاه¬هاي استان كهگيلويه و بويراحمد (مورد مطالعه: دانشجويان دانشگاه ياسوج)

مشروطي به عنوان بارزترين شكل افت تحصيلي، يكي از مسائل مهم نظام¬هاي آموزشي در تمام دنياست كه در ايران نيز شيوع بالايي دارد و به شكلي معنادار با افزايش آسيب¬هاي اجتماعي در جامعه مرتبط است. هدف پژوهش حاضر تحليل مشروطي و عوامل مرتبط با آن در بين دانشجويان مشروط است كه با روش اسنادي انجام شد. جامعه¬ي آماري تحقيق حاضر، كليّه¬ي دانشجويان مشروطي دانشگاه ياسوج (3779 نفر) در دوره¬ي زماني نيمسال اول 1388 تا پايان نيمسال دوم 1392 است كه از گزارش شماره¬ي 331 سيستم جامع گلستان استخراج گرديد و جهت انجام نمونه¬گيري با استفاده از تمام¬شماري، كليّه¬ي افراد مشروط شده در اين محدوده¬ي زماني انتخاب شدند. بر اساس يافته¬هاي تحقيق، مقادير مورد مشاهده و مورد انتظار آزمون كاي¬اسكوئر، نشان مي¬دهد كه ميزان مشروطي در بين پسران بيشتر از دختران، در دانشكده-هاي فني و علوم پايه بيشتر از انساني و كشاورزي، در بين دانشجويان غيربومي بيشتر از دانشجويان بومي و بالاخره، در بين دانشجويان شبانه بيشتر از دانشجويان روزانه است.