رابطه ويژگي هاي شخصيتي با خودكارآمدي شغلي معلمين مقطع متوسطه شهر اردبيل

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ويژگي¬هاي شخصيتي و خودكارآمدي شغلي معلمان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي همبستگي بود و جامعه آماري آن را كليه معلمان مقطع متوسطه ناحيه 2 شهر اردبيل تشكيل داده بودند كه از بين آن¬ها 270 نفر (132 نفر زن و 138 نفر مرد) به روش نمونه¬گيري خوشه¬اي انتخاب شدند. براي جمع¬آوري داده¬ها از پرسشنامه¬ شخصيتي نئو (NEO-FFI) و پرسشنامه خودكارآمدي معلم (TSOES-LF) استفاده شد. داده¬هاي به¬دست آمده نيز با استفاده از آزمون¬هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند¬متغيره تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها: نتايج نشان داد كه به جز ويژگي روان‌رنجورگرايي بقيه ويژگي¬هاي شخصيتي با خودكارآمدي شغلي و مولفه¬هاي آن همبستگي مثبت معني¬داري دارند (05/0 P). همچنين نتايج نشان داد كه ويژگي¬هاي شخصيتي باوجدان بودن، برون¬گرايي، گشودگي و موافق بودن هركدام به¬ترتيب 31 %، 20 %، 3 % و 1 درصد از كل واريانس خودكارآمدي شغلي معلمين را تبيين مي¬كند (05/0 P). بحث و نتيجه¬گيري: با توجه به يافته¬هاي پژوهش حاضر مي¬توان نتيجه گرفت كه ويژگي¬هاي شخصيتي پيش¬بين¬هاي خوبي براي خودكارآمدي شغلي معلمين بوده و مي-توان از آن در جذب و انتخاب معلمين كارآمد بهره گرفت.