بررسي رابطه بين چابكي سازماني و بهره وري نيروي انساني(معلمان) در آموزش و پرورش استان تهران

در دنياي امروزي سازمان¬ها براي تطابق خود با شرايط محيطي ناچارند از رويكردهاي سنتي خود دست كشيده و با لحاظ قرار دادن مؤلفه¬ هاي چابكي، خود را با شرايط محيطي انطباق بيشتري بدهند و سطح سازماني خود را در بالاترين حد ممكن نگه دارند هدف اصلي اين پژوهش، بررسي رابطه بين چابكي سازمان كه رويكردي نوين در موفقيت و انطباق با تغييرات محيطي است با بهره¬وري معلمان به عنوان تأثير گذارترين عامل در آموزش و پرورش ، است. تحقيق حاضر از نوع پژوهش¬هاي توصيفي- همبستگي است كه به دو روش پيمايشي و مطالعه كتابخانه¬اي صورت گرفته است. جامعه آماري تحقيق تعدادي از دبيران سه سطح ابتدايي و راهنمايي و دبيرستان استان تهران مي¬باشد. حجم نمونه مورد بررسي 160 نفر ميباشد و نمونه¬گيري به صورت تصادفي بوده است. در تجزيه و تحليل اطلاعات از روش آمار توصيفي و استنباطي استفاده شده است و ابزار گرد آوري داده¬ها پرسشنامه¬هاي استاندارد چابكي سازماني شريفي و ژانگ با اندكي تغيير و پرسشنامه محقق ساخته بهره¬وري نيروي كار (معلمان) مي¬باشد. تعداد 200 پرسشنامه توزيع و 162 پرسشنامه جمع¬آوري شد. يافته¬هاي پژوهش حاكي از آن است كه بين چابكي سازماني و ابعاد آن (تطابق با تفسير و پاسخ¬گويي سريع و انعطاف پذيري و صرفه ¬ها هزينه¬اي) و بهره¬وري نيروي انساني آموزش و پرورش استان تهران رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.