بررسي عوامل مؤثر بر ساختار بازار: مطالعه موردي صنايع مواد غذايي و آشاميدني ايران

در اين مقاله درصدد ارزيابي تاثير متغيرهاي رفتاري، اندازه بازار و تجارت خارجي بر ساختار بازار صنايع مواد غذايي و آشاميدني ايران مي­باشيم. براي اين منظور از داده­هاي بخش صنعت ايران طي سالهاي 1386-1374 و روش داده­هاي تركيبي بهره گرفتيم. نتايج به دست آمده نشان مي­دهد كه حداقل مقياس اقتصادي، تبليغات، شدت مخارج تحقيق و توسعه و شدت سرمايه فيزيكي از جمله عوامل مؤثر بر افزايش تمركز در اين بخش از صنعت بودند. همچنين اندازه بازار و خالص صادرات اثر منفي و معني­دار بر تمركز دارند. علاوه بر اين، نتايج تأييد كننده وجود رابطه غير خطي بين شدت تبليغات و تمركز در اين صنعت مي­باشد.