پارادوكس ساختار بازار و R D

در ادبيات اقتصاد صنعتي ساختار، رفتار و عملكرد متغيرهاي دروني بنگاه‌هاي اقتصادي را شكل مي‌دهند و دانشمندان مكاتب مختلفي در خصوص نحوه ارتباط عناصر سه گانه بازار نظريه‌ها و اختلاف نظرهاي مختلفي دارند. هر يك از اين عوامل خود مي‌توانند تأثيرهاي متفاوتي بر روي يكديگر ايجاد نمايند. در اين مقاله به طور خاص تأثير ساختار صنعت بر روي R D كه جز متغيرهاي عملكردي محسوب مي‌گردد مورد بررسي قرار مي‌گيرد. بر اساس تئوري‌هاي موجود، ساختار در اين رابطه را مي‌تواند تأثير مثبت يا منفي را بر روي R D بر جاي گذارد. به عبارتي در بنگاهي كه در ساختار انحصاري در حال فعاليت است، عدم وجود رقيب، انگيزه پرداختن به تحقيق و توسعه بنگاه را كاهش مي دهد. از طرف ديگر براي حفظ انحصار، آن بنگاه همواره سعي بر ايجاد محصول نوآورانه دارد كه لازمه آن پرداختن به R D مي‌باشد. بر اين اساس، اين مقاله در نظر دارد تا اين موضوع را در صنايع توليدي ايران مورد بررسي قرار دارد. بدين منظور با استفاده از داده‌هاي برنامه‌هاي چهارم و پنجم توسعه ساختار بازار بر اساس اشتغال تعريف مي‌گردد و تأثير آن بر R Dدر بين صنايع توليدي ايران (كدهاي دو رقمي ISIC) مورد بررسي قرار خواهد گرفت. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه ساختار بازار داراي تأثير مثبت و معني‌دار بر R D بنگاه­ها مي باشد. به عبارتي در صنايعي كه داراي ساختار انحصاري هستند، R D از اهميت بالايي برخوردار مي­باشد.